Støv

Siden det er Søndag, og siden jeg er litt friskere enn jeg har vært tidligere i uka- her er litt egenkomponert mørk lyrikk. From all of me to all of you.
Støv
Det er dag,
det er høglys dag, men eg får ikkje ro.
Bilder brende inn på netthinna,
ein eim av røyk og jord.
Det riv i meg, og sveitten driv av meg,
det flimrer blått frå stover, kaldt i kjemisk
augedop.
Livet er ein annan stad,
og døden er ein annan stad.
Dagar vart til år, og på eit punkt
vart liv til apati.
Og bruene som var der før-
vi brann dei ikkje.
Dei smuldra opp og vart til støv.
Kommentarer