jeger dvergbøy og staden gud gløymde. 1

Det er 1988.
Eg sit i eit Herkules troppetransport-fly.
Det er September eller Oktober. Me har mellomlanda på Andøya. Eg sit med ryggen mot flyets yttervegg. Vendt mot midten av flyet
 Rundt meg, og mot meg i heile flyet - i dei hengekøye-aktige seta - sit slike som meg. Soldatar i uniform.
Meir eller mindre motiverte for å verne konge og fedreland mot sovjetunionen.
Rykta vil ha det til at Ivan i aust kan utrydda oss alle med ein einaste lang gjesp.
Eg ser Ikkje før me landar på Bardufoss flystasjon at snøen har farga fjelltoppane kvite. Det tek tid å tømma flyet. Me er hundrevis av grøne. Det tek tid å finna bagasjen sin. Ein stor blå bag (eg har bore oppimot 2 kassar øl i den bagen - på ein gong). Han har oransje bagasjelapp - surra fast med forsvarets standardiserte taustump på nøyaktig 15 centimeter.
Eg er betenkt.
Med rette, skal det visa seg.

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Lagelig til for høgg

Anarkistiske Barnesanger Volum 1

Om mørke